Szpital Św. Łazarzapowrót

Szpital Św. Łazarza
Nieistniejący już budynek szpitala u zbiegu ulic Karolkowej i Leszno.
fot. Wikipedia

Szpital św. Łazarza był jednym z czterech dużych szpitali miejskich na Woli (Wolski, św. Łazarza, św. Stanisława i Karola i Marii).

Szpital św. Łazarza usytuowany pierwotnie przy ul. Książęcej 2 został w 1941 r. przeniesiony na Wolę, gdzie zajął obszerny gmach przy rogu ulic Leszno i Karolkowej, który pozostał po przeniesionym do getta Zakładzie dla Dzieci i Starców Żydowskich.

1 sierpnia w szpitalu znajdowało się kilkudziesięciu chorych, około 150 osób personelu z rodzinami i dwóch lekarzy dyżurnych. Na rozkaz władz powstańczych zgłosiło się dodatkowo 3 lekarzy i 15-osobowa drużyna harcerek-sanitariuszek.

W „czarną sobotę” 5 sierpnia 1944 r., gdy hitlerowcy przeprowadzali „rzeź” Woli, zamordowano rannych i personel, a także ludność cywilną, która w szpitalu szukała schronienia. Strzelano z broni maszynowej do piwnic przez okna, wrzucano granaty, wyprowadzanych ludzi zabijano strzałami w tył głowy.

W szpitalu zginęło ok. 1200 osób, niektóre spłonęły żywcem w podpalonych budynkach. Dzięki interwencji leczonych w szpitalu rannych żołnierzy niemieckich, około 50 osób personelu medycznego odprowadzono do szpitala św. Stanisława. Zamordowano kilku lekarzy, a także ok. 30 pielęgniarek świeckich i zakonnych oraz sanitariuszek służby powstańczej, w tym dziesięć 16- i 17-letnich harcerek.

Powstańcy walczyli w zabudowaniach szpitala Św. Łazarza jeszcze do września 1944 roku. Po wojnie szpital wznowił działalność w odbudowanym gmachu przy ulicy Leszno.

Zobacz zdjęcia: