Szpital polowy Zagórna 9powrót

Szpital polowy Zagórna 9
Budynek przy ul. Zagórnej 9 (obecnie nr 3), w którym był powstańczy szpital. Warszawa, sierpień 1944.
fot. Mirosław Iringh, Muzeum Powstania Warszawskiego

Szpital polowy nr 2 przy ul. Zagórnej 9 (obecnie nr 3) zorganizowano w wolnostojącym, oddalonych od innych zabudowan budynku szkoły. W czasie okupacji były tu koszary Wehrmachtu.

Powstał on równolegle ze szpitalem w „Blaszance”. Mógł przyjąć ok. 200 rannych. Zarówno budynek jak i plac przed nim był doskonale widoczny ze stanowisk niemieckich. 16 września szpital został zajęty przez Niemców, wcześniej udało się wyprowadzić kilkunastu rannych, a następnie ewakuować ich na prawy brzeg Wisły. W szpitalu pozostało jednak ponad 200 osób. W godzinach wieczornych chorych chodzących oraz grupę ciężko rannych kobiet wraz personelem poprowadzono do al. Szucha. Tam dokonano egzekucji młodych mężczyzn, innych skierowano do szpitali podwarszawskich i do transportów przeznaczonych do obozów koncentracyjnych. Spośród 80 osób pozostałych na Zagórnej wiele rozstrzelano, cześć próbowała wydostać się z Czerniakowa, niektóre nawet płynąc wpław Wisłą lub na improwizowanych tratwach, część jednak nie dotarła do praskiego brzegu i zginęła w nurtach rzeki.