Muzeum Szpitala Polowego

Koncepcja jednej z sal Muzeum Szpitala Polowego.
© Fundacja Warszawskie Szpitale Polowe

W czasie Powstania Warszawskiego w obszernym schronie pod kamienicą przy ul. Konopczyńskiego 5/7, dwa piętra pod ziemią, działał szpital polowy. Pacjentów i personel ulokowano tam 3 września 1944 r., gdy niemiecki ostrzał nasili się tak bardzo, że przebywanie w budynkach nr 3 i 5/7, gdzie do tej pory działał szpital, stało się niebezpieczne.

W schronie przebywało blisko 200 osób. Mimo bardzo trudnych warunków – braku oświetlenia, wody, podstawowych lekarstw - przeprowadzano tam operacje ratujące życie. 6 września wkroczyli Niemcy. Komendant szpitala, dr Stefan Żegliński, wynegocjował z nimi ewakuację. Uratowano wszystkich.

Ta historia dramatu, poświęcenia i odwagi, która rozgrywała się w tej kamienicy, stała się scenariuszem wystawy muzeum, jakiego Warszawa jeszcze nie ma. Projekt Muzeum Szpitala Polowego zakłada zbudowanie w schronie pod kamienicą przy ul. Konopczyńskiego 5/7 placówki muzealnej, która upamiętniłaby działający tam szpital, historię związanych z nim ludzi, a także całą powstańczą służbę zdrowia.

Projekt realizuje Fundacja Warszawskie Szpitale Polowe, z inspiracji mieszkańców kamienicy, we współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego. Patronat honorowy sprawują prezydent Warszawy, dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego, rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i prezes Polskiego Czerwonego Krzyża.

Dzięki wsparciu m.st. Warszawy powstała koncepcja scenariusza wystawy Muzeum Szpitala Polowego. Trwają poszukiwania sponsora dla tej inwestycji. Wsparcie Fundacji PZU umożliwiło stworzenie internetowej bazy powstańczej służby zdrowia Szpitale Polowe 1944.

W lipcu 2014 r. Fundacja Warszawskie Szpitale Polowe wydała w formie książki wspomnienia sanitariuszki szpitala przy ul. Konopczyńskiego, Marii Zatryb-Baranowskiej. Więcej o tej książce można przeczytać tu.

Projekt Muzeum Szpitala Polowego jest realizowany społecznie.

Zobacz zdjęcia: