Marta Duchińska ps. "Promyk"powrót

Od 1937 r. mieszkała z rodzicami, siostrą Magdaleną i bratem Wiesławem przy ul. Przemysłowej 27. Rodzeństwo było zaangażowane w konspirację – brat był żołnierzem, obie siostry – po kursie sanitarnym. Po wybuchu Powstania Marta wraz z siostrą były sanitariuszkami w szpitalu polowym „Blaszanka” przy ul. Przemysłowej 19/21.

Nazwisko po mężu: Sasanka.

Po wojnie niewiele opowiadała  o Powstaniu. Według relacji rodziny, z powodu udziału w Powstaniu nie pozwolono jej ukończyć ASP w Warszawie.

ur. 1923, zm. 2000

Marta Duchińska we wspomnieniach siostry Magdaleny (rozmowa z Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego):

„Moja siostra moja miała zdolności do malowania. Obraz Matki Boskiej (w naszym domu) to jest siostry. Na portrecie jest ojciec też malowany przez siostrę. Potem siostra chodziła do Akademii Sztuk Pięknych. Miała zdolności do rysunku. Malowała laurki, (które) sprzedawałam po sklepach. Na przykład były takie laurki z orłem, nawet mam taką jedną laurkę, z polskim orłem. Sklepy kupowały, to się malowało. Siostra malowała to, co sklepy chciały. To nosiłam”.