Szpital polowy Lwowska 13powrót

Szpital w Klinice Ginekologicznej „Sano” przy ul. Lwowskiej 13  przyjął pierwszych rannych późnym popołudniem 1 sierpnia. Komendantem wojskowym był dr Edward Barcz. Głównym chirurgiem był wybitny specjalista Marian Stefanowski.  W klinice pracowali też lekarze: Andrzej Biernacki, Kordyński, Zbigniew Lewicki, Eugeniusz Zachwiej, Wiktor Dega. Główną instrumentariuszką była Krystyna Tomczyk, studentka Wydziału Lekarskiego Tajnego Uniwersytetu Poznańskiego. W „Sano” działała sala operacyjna i sterylizatornia.  Przynoszono tam najcięższe przypadki - podejmowano się m. in. trepanacji czaszki. We wrześniu szpital nie miał już elektryczności. Nocne operacje odbywały się przy świetle karbidówki. Przeprowadzanie poważnych zabiegów utrudniał brak narzędzi. Początkowo placówka dysponowała 35 łóżkami, a pod koniec Powstania było ich ok. 85. Brakowało wówczas rąk do pracy, a przy obsłudze pacjentów pomagały ich rodziny. Szpital udzielił pomocy ok. 600 rannym. Po kapitulacji Powstania część pacjentów ewakuowano ze szpitalem niemieckim, część zaś ze szpitalami PCK.